Irys Germanica Bródkowy Bordowy

Nazwa irys wywodzi się od greckiej nazwy oznaczającej tęczę. Barwy kwiatów irysów holenderskich są urozmaicone, gdyż powstały one przez krzyżowanie kilku gatunków dziko rosnących w Hiszpanii, Portugalii i północnej Afryce. Uprawiane są przede wszystkim w szklarniach i tunelach foliowych, ale w gruncie można je sadzić w rejonach o łagodnym klimacie. Kwitną w maju i czerwcu.

Uprawa

Dla irysów holenderskich najlepsze są miejsca słoneczne. Gleba powinna być próchniczna, przepuszczalna, lekko kwaśna. Cebule sadzi się dopiero w październiku, aby liście nie pojawiały się już jesienią. Głębokość sadzenia wynosi 8cm, a odstępy między roślinami co najmniej 10-12 cm. Poleca się przykrywanie gleby na zimę liśćmi, torfem lub korą, a dodatkowo także gałązkami świerku.

Pielęgnowanie

Okrywę zimową zdejmuje się stopniowo. Cienką warstwę torfu lub kory zostawia się na zagonie, aby chroniła przed zachwaszczeniem i przesychaniem gleby. Od połowy kwietnia, w razie suszy, podlewa się rośliny co tydzień. Nawożenie wykonuje się zwykle dwukrotnie, przed kwitnieniem stosując każdorazowo 30-40g nawozu wieloskładnikowego na 1m2.

Po kwitnieniu liście szybko zasychają i już w lipcu wykopuje się cebule.

Przechowywanie

Tylko największe cebule opłaca się przechować na kolejny rok uprawy. Do jesieni przechowuje się je w dobrze wietrzonym pomieszczeniu, w temperaturze około 18 st. C.

Zastosowanie

Irysy holenderskie uprawia się przede wszystkim na kwiat cięty, rzadziej natomiast do ozdoby ogrodu, gdyż kwitną zaledwie kilka dni. Sadzone w grupach na rabatach powinny być otoczone bylinami tak, aby po kwitnieniu puste miejsce było zasłonięte przez inne rośliny.